kkdee.com, Plateform for Good Content.

หน้าหลัก / นิทาน / ชาดก


นิทานชาดกเรื่อง ขราทิยชาดก:ว่าด้วยผู้ล่วงเลยโอวาท

ขราทิยชาดก: ว่าด้วยผู้ล่วงเลยโอวาท


ในสมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้า ประทับอยู่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี
ทรงปรารภภิกษุผู้ว่ายากรูปหนึ่ง ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธกว่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พระโพธิสัตว์เกิดเป็นเนื้อตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่า
ใกล้เมืองพาราณสี มีเนื้อน้องสาวอยู่ตัวหนึ่ง
วันหนึ่ง เนื้อน้องสาวได้พาลูกเนื้อมาหาพี่ชาย
แล้วมอบให้พี่ชายสอนมายาของเนื้อให้ เนื้อผู้ลุงจึงบอกให้เนื้อผู้หลานมาหาในวันพรุ่งนี้เพื่อจะสอนมายาของเนื้อ
แต่เนื้อผู้หลานไม่มาตามนัดตามเวลาที่พูดกันไว้

เวลาผ่านไปถึง
๗ วัน เนื้อผู้หลาน ผู้ไม่มีประสบการณ์และยังไม่ทันได้เรียนรู้มายาของเนื้อ
ท่องเที่ยวหากินไปจึงติดบ่วงนายพรานถูกฆ่าตาย
แม่เนื้อผู้น้องสาวจึงร้องไห้ไปหาพี่ชายต่อว่าสอนหลานยังไง
เขาจึงบอกว่า
   "
เจ้าอย่าเสียใจต่อบุตร ผู้ไม่รับโอวาทสั่งสอนนั่นเลย
บุตรของเจ้าไม่เรียนเอามายาของเนื้อเอง ไม่มีความประสงค์จะเรียนรู้และตั้งอยู่ในโอวาทเลย
"
แล้วได้กล่าวเป็นคาถาว่า
     "
แม่ขราทิยา ฉันไม่สามารถจะสั่งสอนเนื้อตัวนั้น
ผู้มีกีบเท้า ๘ กีบ
มีเขาคดตั้งแต่โคนจรดปลาย ผู้ล่วงเลยโอวาทเสียตั้ง
๗ วันได้ "       


ผู้ไม่เชื่อฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่และครูอาจารย์ มักพบกับความฉิบหาย




ที่มา : หนังสือนิทานชาดก เล่มที่ ๑ โดย พระมหาสุนทร สุนฺทรธฺมโม (เสนาซุย)