kkdee.com, Plateform for Good Content.

หน้าหลัก / นิทาน / ชาดก


นิทานชาดกเรื่อง มหาหังสชาดก:หงส์ชื่อสุมุขะ ไม่ละทิ้งพระยาหงส์ผู้ติดบ่วง

มหาหังสชาดก: หงส์ชื่อสุมุขะ ไม่ละทิ้งพระยาหงส์ผู้ติดบ่วง


     พระบรมศาสดาทรงปรารภการสละชีวิตของพระอานนท์ จึงทรงนําเรื่องในอดีตมาตรัสเล่าว่า

     ครั้งเมื่อพระโพธิสัตว์เกิดเป็นพญาหงส์ทอง เป็นราชาของหงส์ทั้งหลายมีเพื่อนรักอยู่ตัวหนึ่งชื่อ สุมุขะ

     วันหนึ่ง พระนางเขมาเทวีซึ่งเป็นพระมเหสีของพระเจ้ากาสีทรงฝันเห็นหงส์แสดงธรรมให้ฟัง พระราชาจึงทรงรับสั่งให้นายพรานไปคอยดักหงส์

     วันหนึ่ง พญาหงส์ติดบ่วงของนายพราน สุมุขหงส์ไม่ยอมหนีไปคอยอยู่ใกล้ๆ นายพรานเห็นแล้วแปลกใจ เมื่อได้ฟังสุภาษิตของสุมุขะเกิดประทับใจจึงปล่อยหงส์ทั้งสองไป      พญาหงส์ถามเหตุแห่งการมาจับ ทราบว่าพระราชาสั่งให้มาจับ จึงให้พาไปพบพระราชา

     พญาหงส์แสดงทศพิธราชธรรม คือ ทานศีลบริจาค ชื่อตรงสุภาพอ่อนโยน ตบะไม่โกรธ ไม่เบียดเบียน อดทน ยึดมั่นในธรรม ให้พระราชาทรงตั้งอยู่ในความไม่ประมาท และรักษาศีล ๕

 

     พระบรมศาสดาตรัสสรุปชาดก ว่า

นายพรานในครั้งนั้นได้มาเป็นพระฉันนะ พระนางเขมาเทวีได้มาเป็น ภิกษุณีชื่อว่าเขมา

พระราชาได้มาเป็นพระสารีบุตร

สุมุขหงส์ได้มาเป็นพระอานนท์

พญาหงส์คือเราตถาคต


ทศพิธราชธรรม คือ ทานศีลบริจาค ชื่อตรงสุภาพอ่อนโยน ตบะไม่โกรธ ไม่เบียดเบียน อดทน ยึดมั่นในธรรม




ที่มา: หนังสือดรรชนีธรรมฉบับมงคลสูตร