kkdee.com, Plateform for Good Content.

หน้าหลัก / นิทาน / ชาดก


นิทานชาดกเรื่อง ติตติรชาดก:ว่าด้วยบาปเกิดจากความจงใจ

ติตติรชาดก: ว่าด้วยบาปเกิดจากความจงใจ


     พระบรมศาสดาทรงปรารภพระราหุลเป็นผู้ใคร่ต่อการศึกษา จึงทรงนําเอาเรื่องในอดีตมาตรัสเล่าว่า

     ในอดีตพระโพธิสัตว์ถือกําเนิดในตระกูลพราหมณ์ เมื่อเจริญวัยเรียนศิลปะจบแล้วออกบวชเป็นดาบส อาศัยอยู่ในบรรณศาลาที่ชาวบ้านสร้างให้ในป่า

     พรานคนหนึ่งฝึกนกกระทาให้เป็นนกต่อ ขังไว้ในกรง ให้ขันเรียกพวกมาติดกับดักหาเลี้ยงชีพ นกกระทากลัวบาปไม่ยอมขัน ก็ถูกนายพรานตี

     ต่อมา นายพรานจับนกกระทาที่มาติดกับดักได้ ก็นํากลับบ้าน ในระหว่างทางแวะพักที่บรรณศาลา และนอนหลับไป

     นกกระทาจึงถามดาบสว่า ตนเองส่งเสียงร้องทําให้นกกระทาทั้งหลายมาติดกับดักของนายพราน จะบาปไหม

     ดาบสตอบว่า ถ้าใจของท่านไม่คิดประทุษร้าย กรรมที่นายพรานอาศัยท่านกระทําแล้ว บาปย่อมไม่ ถูกต้องท่าน บาปย่อมไม่แปดเปื้อนท่านผู้บริสุทธิ์

    นกกระทานั้นหมดความสงสัย ไหว้ดาบส เมื่อนายพรานตื่นขึ้นก็นํานกกระทานั้นไป

 

พระบรมศาสดาตรัสสรุปชาดกว่า

นกกระทาในครั้งนั้น ได้มาเป็นพระราหุล

ส่วนดาบสได้มาเป็นเราตถาคต

วาดภาพประกอบโดย: ว.จำปูน


ใจไม่คิดร้ายไม่บาป




ที่มา: หนังสือดรรชนีธรรมฉบับมงคลสูตร