kkdee.com, Plateform for Good Content.

หน้าหลัก / นิทาน / ชาดก


นิทานชาดกเรื่อง มิตตามิตตชาดก:อาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร

มิตตามิตตชาดก: อาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร


ในอดีตกาลครั้งพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลพราหมณ์ แคว้นกาสี ครั้นเจริญวัยออกบวชเป็นฤๅษี ยังอภิญญาและสมาบัติ ได้เกิดเป็นครูประจำคณะ อาศัยอยู่ ณ หิมวันตประเทศ ในหมู่ฤๅษีนั้นมีดาบสรูปหนึ่งไม่เชื่อคำพระโพธิสัตว์ เลี้ยงลูกช้างกำพร้าไว้เชือกหนึ่ง ครั้นลูกช้างเติบใหญ่ขึ้นได้ฆ่าดาบสนั้นเสีย แล้วหนีเข้าป่าไป หมู่ฤๅษีครั้นทำการฌาปนกิจศพดาบสนั้นเสร็จแล้วจึงเข้าไปล้อมถามพระโพธิสัตว์ว่า พระคุณเจ้าขอรับ ความเป็นมิตรหรือความเป็นศัตรู จะสามารถรู้ได้ด้วยเหตุอะไร พระโพธิสัตว์เมื่อจะบอกว่าด้วยเหตุนี้ ๆ จึงได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า :
 
        ศัตรูเห็นเข้าแล้ว ไม่ยิ้มแย้ม ไม่แสดงความยินดีตอบ
สบตากันแล้วเบือนหนีไม่แลดู ประพฤติตรงกันข้ามเสมอ
        อาการเหล่านี้มีปรากฏอยู่ในศัตรู
เป็นเครื่องให้บัณฑิตเห็นและได้ฟังแล้ว พึงรู้ได้ว่า เป็นศัตรู
 
พระโพธิสัตว์ครั้นบอกเหตุแห่งความเป็นมิตรและเป็นศัตรูกันอย่างนี้แล้ว จึงเจริญพรหมวิหาร เข้าถึงพรหมโลก
พระศาสดาทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงแล้ว แล้วทรงประชุมชาดกว่า ดาบสผู้เลี้ยงช้างในครั้งนั้น ได้เป็นสิทธิวิหาริกในครั้งนี้ ช้างได้เป็นพระอุปัชฌายะ หมู่บริษัทได้เป็นพุทธบริษัท ส่วนครูประจำคณะ คือ เราตถาคต
จบ มิตตามิตตชาดก


การเลือกคบเพื่อนเป็นสิ่งสำคัญ เพราะเพื่อนทำให้เจริญอย่างมาก หรือเสี่ยมอย่างยิ่งได้