kkdee.com, Plateform for Good Content.

หน้าหลัก / นิทาน / ชาดก


นิทานชาดกเรื่อง สุราปานชาดก:เหตุห้ามภิกษุมิให้ดื่มสุรา

สุราปานชาดก: เหตุห้ามภิกษุมิให้ดื่มสุรา



สมัยหนึ่ง
พระพุทธเจ้า ประทับอยู่โฆสิตาราม เมืองโกสัมพี
ทรงปรารภพระสาคตเถระเรื่องดื่มสุรา เรื่องมีอยู่ว่า

หลังจำพรรษาที่เมืองสาวัตถีแล้ว
พระพุทธองค์พร้อมพระภิกษุสงฆ์ มีพระสาคตเถระเป็นพระอุปัฏฐาก
ได้จาริกไปจนถึงภัททวติกานิคม ถึงแม้พวกชาวบ้านที่เห็นแล้วพากันมา
กราบทูลไม่ให้เสด็จไปท่าอัมพะ เพราะอัมพติฏฐกนาค
มีพิษร้ายจะทำอันตรายก็ตาม ก็ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยินถ้อยคำของคนเหล่านั้น
เสด็จเข้าไปปูลาดหญ้านั่งขัดสมาธิอยู่ในที่อยู่ของนาคนั้น
ส่วนพระสาคตเถระเข้าไปใกล้อาศรมนาคแล้วปูลาดหญ้านั่งขัดสมาธิอยู่ใกล้ๆนาคนั้น
นาคได้แสดงฤทธิ์ บังหวลควันและทำให้ไฟลุกไหม้ขึ้น
พระเถระก็ทำเช่นนั้นเหมือนกัน ได้ปราบนาคให้หมดฤทธิ์ตั้งอยู่ในศีล
ในเวลาชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น
รุ่งเช้า พระพุทธองค์และพระสงฆ์สาวกได้เข้าไปในเมืองโกสัมพี
เรื่องราวที่พระสาคตเถระปราบนาคได้แพร่กระจายไปทั่วเมือง
ฝูงชนชาวเมืองโกสัมพี ทำการต้อนรับพระพุทธองค์แล้วไปไหว้พระสาคตเถระ
พร้อมกับปวารณาว่า "
ถ้าพระเถระต้องการอะไรที่หาได้ยาก จงบอก จะจัดถวาย
" พระเถระกลับนั่งนิ่งเสียไม่พูดว่าอะไร
แต่พวกภิกษุหัวดื้อฉัพพัคคีย์ พากันบอกฝูงชนว่า
" โยม สุราสีแดงดุจเท้านกพิราบสิ
บรรพชิตหาได้ยาก และเป็นของชอบใจของพระเถระด้วย
" ชาวเมืองได้นิมนต์พระพุทธองค์พร้อมพระสงฆ์สาวกฉันในวันพรุ่งนี้

ในตอนเช้า
ชาวเมืองต่างก็พากันจัดเตรียมสุราสีแดงดุจเท้านกพิราบไว้ถวายพระเถระทุกเรือน
พระเถระดื่มสุราแล้วเมา เดินไปล้มลงที่ประตูเมืองนอนบ่นพร่ำเพ้ออยู่
เมื่อพระพุทธองค์ฉันเสร็จได้เสด็จกลับ พบพระเถระนอนอยู่เช่นนั้น
จึงรับสั่งให้ประคองพระเถระนอนหันศีรษะไปทางพระบาทของพระองค์
พระเถระกลับนอนเหยียดเท้าไปทางพระพักตร์ของพระพุทธองค์
พระองค์จึงทรงตรัสโทษของการดื่มสุราว่า
      "
พระสาคตะเคยเคารพในเรา บัดนี้ไม่มีแล้ว เคยเป็นผู้มีความสามารถปราบพญานาคได้
บัดนี้ไม่มีแรงที่จะปราบแม้กระทั่งงูปลา ภิกษุทั้งหลาย
สิ่งใดที่ดื่มแล้ว ปราศจากความจำได้หมายรู้
สิ่งนั้นภิกษุไม่ควรดื่ม "

แล้วทรงบัญญัติสิกขาบทว่า เป็นปาจิตตีย์ในเพราะดื่มสุราเมรัย
ในตอนเย็น
พวกภิกษุประชุมกันในธรรมสภาพูดถึงโทษของการดื่มสุรา
พระพุทธองค์ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธกว่า...
   กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
ในกรุงพาราณสี แคว้นกาสี มีฤาษีอยู่ประมาณ
๕๐๐ รูป ได้อภิญญาและสมาบัติ อาศัยอยู่ในป่าหิมวันตะ
ครั้นถึงฤดูฝนจึงอำลาอาจารย์เพื่อเข้าเมืองถิ่นที่อยู่ของมนุษย์
ทำให้ประชาชนและพระราชาเลื่อมใสแล้ว พักอยู่ในพระราชอุทยาน
ต่อมาวันหนึ่งในเมืองพาราณสีมีเทศกาลดื่มสุรา
พระราชาดำริว่า พวกบรรพชิต หาสุราได้ยาก จึงรับสั่งให้ถวายสุราอย่างดี
เป็นอันมากแก่ฤาษี
พวกฤาษีดื่มสุราแล้วเมา
บางพวกลุกขึ้นฟ้อนรำ บางพวกขับร้องจนหลับไป
พอสร่างเมาพากันตื่นขึ้นมาเห็นอาการอันแปลกของพวกตน
ก็เสียใจว่าไม่ควรทำ จึงพากันกลับไปหาอาจารย์
เล่าเรื่องนั้นให้แก่อาจารย์ฟังว่า
     "
พวกกระผมได้พากันดื่ม ได้พากันฟ้อนรำ พากันขับร้องแล้ว
ก็พากันร้องไห้
       เพราะดื่มสุราที่ทำให้สัญญาวิปริต
เห็นดีแต่ที่มิได้กลายเป็นลิงไปเสียเลย "
อาจารย์ได้สอนว่า
" ธรรมดานรชนที่เหินห่างจากการอยู่ร่วมกับครู
ย่อมเป็นเช่นนี้ได้ทั้งนั้น "


โทษของการดื่มสุรา เป็นเหตุให้คนทำในสิ่งที่ไม่กล้าทำได้้




ที่มา : หนังสือนิทานชาดก เล่มที่ ๑ โดย พระมหาสุนทร สุนฺทรธฺมโม