kkdee.com, Plateform for Good Content.

หน้าหลัก / นิทาน / ชาดก


นิทานชาดกเรื่อง สมุททชาดก:กากินน้ำทะเล

สมุททชาดก: กากินน้ำทะเล



ในสมัยหนึ่ง
พระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตวันเมืองสาวัตถี
ทรงปรารภพระอุปนันทเถระผู้ไม่รู้จักพอแล้วเที่ยวสอนภิกษุอื่นให้รู้จักพอ
จึงตรัสพระคาถาว่า
" บุคคลควรตั้งตนไว้ในคุณอันสมควรก่อน
แล้วพึงสั่งสอนผู้อื่นในภายหลัง
บัณฑิตจะไม่พึงเศร้าหมอง "
แล้วได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธก ว่า...

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พระโพธิสัตว์เกิดเป็นเทวดารักษาสมุทร สมัยนั้นมีกาน้ำตัวหนึ่งบินเที่ยวหากินอยู่ในมหาสมุทรนั้นมักร้องห้ามฝูงนกฝูงปลาว่า

     "
ท่านทั้งหลาย จงดื่มกินน้ำทะเลเพียงเล็กน้อยนะ
ช่วยกันประหยัดน้ำทะเลด้วย "
เทวดาเห็นพฤติกรรมของมันแล้วจึงถามไปว่า

     "
ใครนะ ช่างบินวนเวียนอยู่แถวนี้ เที่ยวร้องห้ามฝูงนกฝูงปลาอยู่
ท่านจะไปเดือดร้อนอะไรกับน้ำทะเลด้วยละ "

มันจึงตอบว่า
" ข้าพเจ้าคือกาผู้ไม่รู้จักอิ่ม
ปรารถนาจะดื่มน้ำทะเลผู้เดียว กลัวว่าน้ำทะเลจะหมดก่อน
จึงต้องร้องห้ามอย่างนั้น "

เทวดาได้ฟังเช่นนั้นจึงกล่าวเป็นคาถาว่า
     "
ทะเลใหญ่นี้จะลดลงหรือเต็มอยู่ก็ตามที
       ที่สุดของน้ำแห่งทะเลใหญ่นั้นที่บุคคลดื่มแล้ว
ใคร ๆ ก็รู้ไม่ได้
       ทราบว่า
สาครอันใคร ๆ ไม่อาจดื่มให้หมดสิ้นไปได้ "

ว่าแล้วก็แปลงร่างเป็นรูปที่น่ากลัวขับไล่กาน้ำนั้นให้หนีไป


อย่าไปพะวงอะไรกับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เพราะจะทำให้จิตฟุ้งซ่านไปเปล่า ๆ




ที่มา : หนังสือนิทานชาดก เล่มที่ ๒ โดย พระมหาสุนทร สุนฺทรธฺมโม (เสนาซุย)