kkdee.com, Plateform for Good Content.

หน้าหลัก / นิทาน / ชาดก


นิทานชาดกเรื่อง ปทุมชาดก:ไม่ควรพูดให้เกินความจริง

ปทุมชาดก: ไม่ควรพูดให้เกินความจริง



ในสมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตวันเมืองสาวัตถี
ทรงปรารภพวกภิกษุได้บูชาต้นโพธิ์ด้วยดอกบัวเพราะอาศัยพระอานนทเถระผู้ฉลาดในการกล่าวถ้อยคำ
ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธก ว่า...

     กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พระโพธิสัตว์เกิดเป็นลูกชายของเศรษฐีคนหนึ่งในเมืองพาราณสี
มีเพื่อนที่เป็นลูกชายเศรษฐีด้วยกันอีก ๒
คน
     ในสมัยนั้นมีชายจมูกแหว่งคนหนึ่งทำหน้าที่ดูแลสระดอกบัวอยู่ชานเมืองพาราณสี
วันหนึ่งในเมืองพาราณสีมีมหรสพ ลูกชายเศรษฐีทั้ง
๓ คนได้พากันไปที่สระดอกบัวเพื่อขอดอกบัวประดับกายไปเที่ยวงานมหรสพนั้น


     
พอไปถึงสระดอกบัวแล้วลูกชายเศรษฐีคนที่ ๑
ได้พูดขอดอกบัวกับชายจมูกแหว่งว่า
          " พี่ชาย ผมและหนวดที่ตัดแล้วยังงอกขึ้นได้
ขอให้จมูกของท่านงอกขึ้นเช่นกัน ผมขอดอกบัวด้วยครับ " 

ชายจมูกแหว่งโกรธไม่ชอบใจจึงไม่ให้ดอกบัวแก่เขา

     
ต่อจากนั้น ลูกชายเศรษฐีคนที่ ๒ ได้พูดขอดอกบัวว่า

          " พี่ชาย ข้าวที่หว่านในนายังงอกขึ้นได้ ขอให้จมูกท่านงอกได้เช่นกัน
ผมขอดอกบัวด้วยครับ "

ชายจมูกแหว่งก็ยังโกรธอีกไม่ให้ดอกบัวแก่เขา

     
พระโพธิสัตว์จึงพูดขอดอกบัวเป็นคนที่ ๓ ว่า

          " พี่ชาย คนทั้งสองพูดกับท่านเกินความเป็นจริง
ถึงยังไงจมูกของท่านก็ไม่มีวันงอกขึ้นมาได้อีก
ผมขอดอกบัวด้วยครับ "
     ชายจมูกแหว่งพอใจจึงพูดว่า
" สองคนนั้นพูดมุสา ท่านจึงพูดความจริง
เราให้ดอกบัวแก่ท่าน " ว่าแล้วก็ยกดอกบัวให้พระโพธิสัตว์ไปกำใหญ่



อย่าพูดอะไรให้เกินความเป็นจริง จะเสียใจภายหลัง โดยไม่ได้รับประโยชน์อะไรเลย




ที่มา : หนังสือนิทานชาดก เล่มที่ ๒ โดย พระมหาสุนทร สุนฺทรธฺมโม (เสนาซุย)